Sancağ-ı Şerif Huzurunda

Ey rayet-i Peygamber, ey ümmid-i ahiri

Milyonla kulubun;

Ey nefha-i gaybiye-i nusret, ki safiri

Vecd- aver olur ruhuna şarkın ve cenubun;

Kudsiyyet-i feyzinle açıl, rengini göster,

Varsın soluk olsun

Bir hahzacık ey seyf-i cihad, oyna kınından,

Aksın koyu kanlar;

Vadeyliyor Allah, olacaktır sana kurban

İslam’a ihanet düşünen can-ü cihanlar.

Gafil medeniyyet, seni en sonra muhakkak

Hüsran ile tetvic edecek akl-i tebahın

Allahına şükret:

Şükret ve maasine olup taib-ü nadim,

Haktan talep-i ecr-i cihad et... Ne saadet,

Rabbin ne saadet ki, bugün din uğrunda

Emvalimi verdim;

Rabbim ne saadet, ne saadet ki yolunda

Emvalimi, eşgalimi, amalimi verdim.

Artık yürürüm... avn-i Hüda meşal-i rahım,

Biazm-ü iradet;

Peygamberimin sancağı oldukça penahım.

Elbet benimdir ebedi savn-ü selamet

Artık yürürüm... Yıldırım insin beni yakmaz,

Boğmaz beni tufan;

Ben hıfz-ı melaikteyim, elbette bırakmaz

Onlar beni düşmanlara, yoktur buna imkan.

Gözler yumulu, sine açık, can müteselli,

Vicdansa pür-ümmid.

Ben Rabbime doğru

Her an müteveccih, mütevekkil ve saburum,

Ölsem de ne mutlu bana, kalsam da ne mutlu!