Matemzede

Yine birlikte toplamışlardı

On gün evvel bu hoş çiçeklerden

Seni ey mevt! Kim hatırlardı

O bahar hayatı süslerken?

Şimdi yalnız, önünde boşluklar

Düşünür hep o ayrılık demini...

Pek bunaldıkça aldatır, oyalar

Bu çiçeklerle reng-i matemini.