İzler

Hürriyet yolunda

Yürürdüm biraz güç, biraz bî-huzûr

Dikenlik, çetin, taşlı bir sâhadan;

Önüm bir yokuş, hep çakıl, hep diken,

Yürürdüm fakat ben muannid, sabûr.

Bu yol böyle sâ’iddi bir minbere:

Cevânib mehâbetli bir makbere,

Fezâsında al bir güneş mübtesimdi...

Mübeşşer adımlarla ettim mürûr

Demin muztarib geçtiğim sâhadan;

Yolum aynı şey; hep çakıl, hep diken;

Yürürdüm fakat ben mübeşşer, vakur,

Geçerdim basıp birtakım izlere;

Eğildim biraz dikkat ettim yere!

O izler benim, hep benim izlerimdi.