Hançer Kasidesi

Çeker bî-rahmlar yanında her sâ’at zebân hançer

Günâhım sâbit eyler ölmeğim hâtır-nişân hançer

Verir pervâne öz cânın sana çün ihtiyâr ile

Ne hâcet şu’leden ey şem çekmek her zaman hançer

Hazer kıl gezme çok pervâsız ey bülbül ki katlinçün

Dikenden dâmeni altında kılmış gül nihân hançer

Müjen kanım döküp gamzen alır cânım aceb sanma

İşidir dökse kan ok âdetidir alsa cân hançer

Dehânın yok demişler söyle bu güftâr kandandır

Belin peydâ değildi kanda tutmuştur mekân hançer

Ruh-ı zerdim salıptır hançerin, gözgüsüne aksin

Veyâ sîmîn belinde tuttuğundur zer-nişân hançer

Zebân-ı tiz ile ortaya girmiş muttasıl gûyâ

Olam der mâdih-i peygamber-i âhir zamân hançer

Adû-yı câhının kat’-ı hayâtıyçün çeker her ay

Gılâf-ı lâciverdîden hilâl-ı âsmân hançer

Münâfık edebilmez şer’ine medhal ki çevrende

Melâ’ik perr ü bâlin görse eylerdi gümân hânçer

...

Bihamdi’llâh ki hâlâ dide-i bed-hâha nâ’tinden

Fuzûlî nazmının her satrıdır bir cân sitân hançer

Budur ümmid kim mahfûz olam hısn-ı penâhında

Gılaf içre netekim saklanır görmez ziyân hançer