Şiir

Tevhid

Cenab Şahabeddin

Birleştirerek sâniyeyi sâniyelerle

Verdin sıfat-ı nâmütenâhîyi zamâna!

Bâzen duyarım savtını vicdânım içinde,

Kalbimde irâdâtını bâzen ederim his

Destinden akar fikrimize felsefe, din, fen

Birlikte yaşar dûzah u cennet avucunda

Destinde erir, birleşir ezdâd ile ezdâd!

Rahmin bir ucunda, gazabın dîğer ucunda

Âlemde irâdenle doğar nağme vü feryâd