Batan Ayın Kenarında Satırlar

Bir vurulmuş ilâhı andırıyor

Suda teskin-i zahm eden bu kamer,

Nısf-ı leylin miyah-ı dûrunda

Yıkanır, dinlenir, durur ve güler..

Eli bazan sükût'u ürkütüyor

Ki miyah ellerinde hâbide,

Ediyor bazı kuşları davet,

Ah! O kuşlar ki şimdi bîhareket

Suların ateşinde sallanıyor..!

Zühalî bir cidalin âsarı:

Gizli bir kavs-i bitenâhiden

Oklar indikçe —aksi âlem-i dûr—

O muzi cüsse-i ilâhiden

Suya bir hun-u ateşin akıyor...